Salon w bloku ma zwykle jedno okno i niską kondygnację, dlatego sufit szybko robi się ciężki, gdy wisi na nim jeden duży żyrandol. Żeby uzyskać wrażenie lekkości i równomiernego światła, trzeba rozplanować oświetlenie warstwowo, zamiast stawiać na pojedyncze źródło. Pierwszy krok to ustalenie, gdzie faktycznie potrzebujesz światła: nad stołem, przy kanapie, na ścianie z telewizorem. Dopiero potem dobiera się oprawy i ich rozmieszczenie.

Podstawą równomierności jest kilka punktów świetlnych o podobnej temperaturze barwowej. W bloku sprawdza się oprawa sufitowa lub listwa LED biegnąca wzdłuż pomieszczenia, uzupełniona mniejszymi punktami przy ścianach. Ważne, żeby nie przesadzić z mocą — zbyt jasny sufit powoduje kontrasty i cienie pod meblami. Jeśli chcesz prześledzić cały proces od planu po montaż, skorzystaj z poradnika o tym, jak przebiega sufit podwieszany z oświetleniem LED krok po kroku, bo tam rozpisano kolejność prac i dobór profili. Warto też zadbać o ściemnianie, które pozwala dopasować natężenie do pory dnia.

Drugi etap to wybór temperatury barwowej i sposobu montażu. W salonie w bloku najlepiej sprawdza się światło ciepłe w zakresie 2700–3000 K, które nie męczy wzroku wieczorem. Profile montuje się w równych odstępach od ścian, najczęściej 30–50 cm, żeby sufit nie wyglądał na przygnieciony. Zasilacz chowasz w przestrzeni nad płytą, a przewody prowadzisz w peszlach — dzięki temu nie będzie później improvizacji przy podłączaniu. Pamiętaj o zapasie taśmy na łączeniach i o tym, że każde cięcie wykonuje się tylko w wyznaczonych miejscach.

Na koniec przetestuj efekt przed położeniem wykończenia. Włącz wszystkie obwody osobno i razem, o różnych porach dnia, i sprawdź, czy sufit nadal wygląda lekko. Jeśli pojawiają się plamy światła, zwiększ odległość opraw od siebie albo zmień kąt świecenia. Dobre oświetlenie w bloku nie polega na liczbie punktów, lecz na ich równomiernym rozłożeniu i spójnej barwie.